HODI TANZANIA! Als je ouders je tien jaar voor de buitenwereld verbergen

29 juli 2019
COLUMN 7
 
* Hodi betekent in Swahili ‘Mag ik binnenkomen?’ Die vraag stelt psychiater Dirk De Wachter in Tanzania, waar hij projecten van Child-Help bezoekt rond spina bifida en hydrocefalie. Hij deelt zijn ervaringen tot en met 5 augustus in dS Avond en in de krant de Standaard. Ook hier op de website kan je meelezen, net als op onze Facebook-pagina Child-Help België.
 
We bezoeken initiatieven die verspreid zijn over het hele land, waardoor we op heel diverse locaties slapen. Vandaag zijn we te gast in het Onsea House, een weelderige lodge met panoramisch zicht op de Mount Meru. Axel is onze gastheer, een flamboyante Vlaming die hier meer dan tien jaar geleden is neergestreken. Hij spreekt Swahili met een onmiskenbaar Gents accent. In zijn moedertaal vertelt hij ons hoe hij hier als kok een werking met straatkinderen heeft opgezet om Belgisch-Tanzaniaanse gerechten op tafel te toveren. Dit is dus de manier waarop sommige safaritoeristen het land leren kennen: wellness, luxe, heerlijke wijnen en gastronomische gerechten. Dit is een reis van contrasten.
 
Hier ontmoeten we Gertrude, een beeldschone jonge vrouw die haar ervaring wil delen over haar leven met spina bifida. Ze heeft zich voor de gelegenheid opgekleed. Dankzij de goede zorgen van een tante kon ze na de geboorte geopereerd worden, maar daarna leefde ze tien jaar verborgen in haar huis. Haar vader was beschaamd voor haar handicap, ze kon niet lopen, en zelfs de buren wisten niet dat er een kind in huis was.
 
Vanaf haar tiende, na de scheiding van haar ouders, mocht ze buitenkomen. Door intensieve revalidatie leerde ze vrij goed lopen. Ze ging vanaf dan ook naar school. Ze bleek een goede leerling te zijn die vastberaden was om haar leven vorm te geven, ondanks de moeilijke omstandigheden. Dat blijft nog altijd zeer moeilijk. Haar vader is teruggekeerd en blijkt erg ziek te zijn, waardoor er geen geld meer is voor haar studies. Ze studeert maatschappelijk werk en wil later haar ervaring gebruiken om andere mensen bij te staan.
 
Momenteel zit ze vast, omdat ze het examengeld niet kan betalen. Ik sta op het punt mijn persoonlijke budget aan te spreken, tot ik besef dat dat niet de beste manier is om hulp te bieden. Pierre Mertens, de directeur van Child-Help, weet dat wel. Een betere optie zou zijn om Gertrude via Child-Help in te schakelen in de werking. Zo kan zij bijvoorbeeld halftijds werken voor de organisatie en haar studies zelf betalen.
 
Gertrude krijgt perspectief op een gepaste job, zoals ze altijd gedroomd heeft. Dit is wat hulpverlening zou moeten doen: mensen hun eigen krachten laten aanwenden, opdat ze hun leven zelf weer in handen kunnen nemen.
 
We eten ’s avonds op het terras met zicht op de heuvels. De jongens van Axel bedienen ons met terechte fierheid. Geloven in mensen kan het verschil maken.

HOE KAN JIJ HELPEN?

Steun Child-Help en geef kinderen met een aangeboren handicap in ontwikkelingslanden een eerlijke start.

BLIJF OP DE HOOGTE

Ontvang het laatste nieuws over Child-Help projecten en rechtstreeks in je mailbox.

CHILD-HELP OP SOCIAL MEDIA